Webmaster, 18 mei 2008
Nederland Capelle a/d IJssel

Terug in ons kikkerlandje

Hoi allemaal,

Dit is nu echt het laatste bericht, we zijn al weer veilig terug in Nederland maar jullie hebben van ons nog de laatste 3 weken tegoed.
Allereerst willen we iedereen bedanken voor de leuke mails en reacties op onze blog.

We waren gebleven in Arequipa nadat we onze gewonde afgeleverd hadden in het ziekenhuis.
Arequipa is net zoals Sucre helemaal wit.
Omdat de stad van wit vulkanisch gesteente is gemaakt oogt het niet hagelwit maar een beetje grijswit. Het is een koloniale en tevens moderne stad ende inwoners hebben meer weg van
Spanjaarden dan van Peruanen.
We dwalen wat door deze leuke stad en bezoeken ook het Santa Catalina, een hedendaags bestaand nonnenklooster waarbij het oude gedeelte toegankelijk is voor het publiek.
De kleuren en gebouwen hier zijn werkelijk schitterend en Mark beleeft hier zijn ultieme fotograaf droom,want elk hoekje of steegje is fotogeniek.

De volgende dag rijden we naar Canon del Colca, een van de diepste kloven ter wereld waar oa de Condor goed te zien is.
Die Condors zijn een stuk punctueler dan de Peruanen want ze verschijnen alleen tussen 8 en 10 uur.
De kloof zorgt voor mooie vergezichten en vriendelijke mensen, maar we racen door want we zien de eerste Condors al vliegen.
Bij de Mirador de Condor kun je ze bijna aanraken zo laag vliegen ze over je heen.
Om 10 uur zijn ze dan ook weg en druipt iedereen tevreden af, wij gaan over een beroerde onverharde weg waanzinnige passen over. Nu met een 4wd dus Mark is in zijn element.
Onderweg veranderen de groene bergen in rots om uiteindelijk in woestijnzandbergen te eindigen.
Als de bergen verdwijnen wordt het helemaal bizar, vlakke woestijn waar je ook maar kijkt.
Als we dan een groene weide met hollandse koeien zien vrezen we dat we bevangen zijn door de hitte.
Niets blijkt minder waar, daar waar een stroompje van de Andes is bevindt zich een gecultiveerde groene weide met bewoning en onze koeien. Je kunt er zelfs melk en echte kaas kopen, GEEN LLAMAkaas, joepie.
Het stukje groene land houdt dan ook abrupt weer op en verandert in woestijn waar niets, maar dan ook niets, schijnt te leven.
Dit gaat zo door tot aan de kust.
Ook het landschap aan de kust is voor ons heel bizar. De woestijn loopt zo het water in.
De asfaltweg door de woestijn is amper te volgen door het opstuivende zand en de dorpjes zijn spuuglelijk maar nog enigzins groen.

Na alletwee bijna door de hitte bevangen te zijn komen we aan in Nazca waar de beroemde Nazca lijnen te zien zijn.
We kruipen in een Cessna, waar Jolanda maar eerst eens de kotszak vraagt aan de piloot. Geen voorzorg hoor, na 10 min is het al zover, gelukkig een licht ontbijt.
De man achter ons niet, die vroeg om een tweede!
Hoewel de lijnen indrukwekkend zijn vallen ze ons stiekem een beetje tegen want we hadden ze veel groter verwacht.

Na Nazca gaan we op weg naar Paracas.
Dit kustplaatsje is het startpunt voor een trip naar de Islas Ballestas.
Hier kijken we naar de zeeleeuwen en vele vogels waaronder de blauwvoetige Jan van Gent.
Blij dat we weer aan de zee zitten, maken we een strandwandeling in de hoop op mooie schelpen.
Resultaat: 2 rottende dode zeeleeuwen en een maand huishoudelijk afval voor heel Rotterdam.
Een andere wandeling op een andere plek resulteert in een chemische afvallozing van de plaatselijke fabriek. Juist ja!
En dan noemen ze Scheveningen vervuild!

Snel weg hier, weer terug de bergen in.
Na een fantastische rit door bergen en ravijnen komen we weer terug in Cusco waar we de auto weer inleveren.
In Cusco struinen we wat rond, de dag daarna reizen we met de bus naar Copacabana.
In de bus kletsen we met twee Hawaianen (of zoiets), Will en Martha die we in La Paz opnieuw zullen ontmoeten.
Beladen met een schelpenketting uit Hawai komen we aan in het kustplaatsje
Copacabana.
We vallen met onze neus in de boter want hier is het jaarlijkse zeer grote Santa Cruz feest aan de gang.
Overal zien we mensen in bizarre kostuums voorbij komen en de straten en auto's zijn aangekleed met bloemen.
Ook zien we hier de mooiste cathedraal van Zuid-Amerika die fantastisch wit afsteekt bij alle kleurrijke kostuums en bloemen.

Helaas is het feest nog niet afgelopen als we terug moeten naar La Paz.
La Paz voelt vertrouwd aan en we hebben ook weer het luxe hotel.
Op Mark zijn verjaardag word in het restaurant een taartje met kaarsjes geserveerd en de 20 koppige Nederlandse groep die toevallig ook in het restaurant zitten zingen uit volle borst lang zal hij leven met me mee.
Mark ziet zo rood als de kers op zijn taart, grrrrrrrr.

De avond daarna dineren we hier met Martha en Will die ons uitnodigen in een huisje in Coroico, midden in de jungle.
We hebben alle klimaatgebieden gehad behalve de jungle en als blijkt dat onze ticket omboeken gemakkelijk en gratis gaat is de beslissing zo genomen.

Ook wij slaan maar een kruisje bij de gevaarlijke dodemansrit met de bus maar na een paar uur komen we aan in de jungle.
In het voor Boliviaanse begrippen luxe resort genieten we van een borrel en het zwembad. De omgeving is spectaculair met gigantische vlinders en exotische bloemen. We kletsen tot laat in de nacht en beloven bij het afscheid eens naar Hawai te komen. (slik)
Ook de rit terug is gezellig en opgelucht komen we aan in La Paz.

Hierna nog een vlucht naar Buenos Aires en dan zeggen we nu echt vaarwel tegen Bolivia.
In Buenos Aires hebben we nog 3 dagen wat ontzettend kort is voor deze fantastische stad.
Buenos Aires heeft onze hart gestolen, het is misschien niet de mooiste of gezelligste stad maar hier valt alles op zijn plaats.
Geweldige restaurants en barretjes, heerlijke shoppingstraten, tango op straat en vooral veel PASSIE.
We komen tijd tekort, we zien de kunstenaarswijk San Telmo, de nieuwe haven Madero, de dure wijk Recoleta, en de designer shoppingmals in het centrum.
De begraafplaats van Recoleta is ook een bezienswaardigheid met zijn dure mausoleums en talrijke standbeelden van beroemde Argentijnen.
In deze stad voelen we ons erg thuis en we zijn zeker van plan om hier nog eens terug te komen!

Uiteindelijk valt dan toch het doek, de laatste fase is aangebroken en er wacht ons een pittige terugreis.
Na 11 uur komen we aan in Washington waar we de tussenliggende tijd doden in het Luchtvaartmuseum en de koffie bij Starbucks.
Dan volgt nog een vlucht van 7 uur en we kijken enthousiast naar het mooie groene vlakke land.
Mark zijn ouders staan ongeduldig te wachten bij de uitgang op Schiphol.
Bij thuiskomst wachten ons fotocollages,slingers en kadootjes.
We vinden het ,nu nog, heerlijk om weer thuis te zijn.
Zelfs de lange rijen bij Appie en de zeikregen stellen ons nog niet teleur.
Enfin................

We hebben een mooi avontuur beleefd en hopen dat jullie net zoals ons genoten hebben van de reis.

Nogmaals bedankt voor de vele leuke reacties!

Groetjes Jolanda en Mark.

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl